O kadar boş hissediyorum ki… Ne yaşadım, neyin rüyasını gördüm inan bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var: Beni sevmeyen bir insanın hayatında bir saniye bile durmayacağım. Hayatında başkası olan birine duyduğum kırgınlığı ve bıraktığı ahı asla unutmayacağım.
Çok güzel bir rüyaydı. Belki de tekrarı yaşanmayacak bir rüya… Ama biliyorum, bir gün çok daha güzelini yaşayacağım.
Umut Nedir?
Şu an umudun ne olduğunu bile düşünmüyorum. Sadece kendimi tekrar büyütüyorum.
Bir sonrakinde aynı hatayı yapmayacağımı çok iyi biliyorum; çünkü bu sefer süreç benim kontrolsüz seçimim olmayacak. "Nasıl hissediyorsun?" diye sorarsanız: Sanırım ihanetlere alışmış olmanın getirdiği o garip rahatlık var üstümde.
Herkes el değil mi neticede? Yapmaz mı? Yaparlar. Ama bundan sonra:
- Bitiren de benim,
- Başlatan da...
Bu bir hırs değil. Gözümü hırs bürümedi. Sadece büyüdüm... İnsan kaç kere daha büyür bir yaşamda, bilmiyorum.
İçimdeki Yanıtlar
- Hayatımda birini istiyor muyum? Hayır.
- Hayatıma biri girer mi? Nasip.
- Yeniden sever miyim? Deli gibi severim.
- Neden diğer insanlar gibi yapmıyorum? Çünkü benim farkım saygı. Ölmüşe, bitmişe bile saygı duymak lazım—en azından bir 40 gün...
Tekrar severim, tekrar sevilirim. Ama artık canım acısın istemiyorum.
Hak Edilmiş Bir Dinlenme
Şuraya not düşüyorum, beni tanıyan herkes bilir: İyi ki duydum.
O gidişime, o gelişime, o zamanlar hissettiklerime acıdım. Dışarıdan uzaktan bakıyorum da; rezil rüsvay oldum belki ama bu hayatta "içimde ukde kalmasın" diye yıllarımı verdim. Çabaladım, sırf cesaretimdendi bu çaba.
Ama artık yoruldum. Ben artık sadece bir kadın gibi hissetmek istiyorum.
Birinin hayatına yön vermek yerine, doğru bir şekilde yönlendirilmek istiyorum. Prenses gibi hissettirilmek istiyorum. Her şey için tek başıma çabalamak istemiyorum; bazı güzelliklerin de bana zahmetsizce gelmesini istiyorum.
Hak etmedim mi?
Ettim. Dibine kadar hak ettim. Bunu biliyorum, bunu içimde hissediyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder