Ana içeriğe atla

Düşünüyorum..

 Bir beyaz sayfayı doldururum düşüncesiyle geliyorum buraya. Ama kalakalıyorum bazen. Nerden yazarak başlayabilirim? Nasıl yazarak başlayabilirim.. Çok düşünüyorum. Her şeyi yeniden yazabilsem nasıl olurdu acaba? diye. Belki güzel olur belki daha berbat olur bilmiyorum ama yeniden başlamalıyım sıfırdan. Nasıl yapabilirim hicbir fikrim yok. Yeni bir hayat kuruyorum kafamda ama bir gram bile hayatıma uygulayamiyorum. Vazgeçiyorum her şeyden teker teker. Hem hayatımdan hemde hayallerimden yavaş yavaş vazgeçiyorum. Yapamam diye düşünüyorum ama yapabilirim de.. 

Yaptıklarım oldu ama yapamadiklarim daha fazla. Nasıl oldurabilirim bilmiyorum. Yeni hayatima başlamak için son 1 hafta ve buna dayanmak istiyorum ama buna dayanabilecek gücüm yok. Ayaklanmam için sadece bir cümle lazım bana. Ama bunu diyen kimse yok, maalesef. Çok detaylı biri değilimdir. Her detayı düşünemem ve bence kimse düşünemez. Her detayı düşünürsek kaç kere vazgeçer tekrar toparlarız ki acaba toparlayabilir miyiz ? O da bir şey tabi.. 

Ben hayatıma hicbir şekilde devam edemiyorum. Başlayamadım bile bunun farkındayım. Toparlayabilsem,yapabilirim ama toparlayacak gücüm yok maalesef. Hep mutlu olmaya calisiyorum ama nereye kadar mutluymuş gibi gözükebilirim? Bir yere kadar ve bu yer de buraya kadarmış. Umut, hayat, istek her şeyin bitişine geldim belki de ve bunun farkında değilim. 

Her şeyin bitişine kadeh kaldırıyorum..

...

..

.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kim Bilir?

 Hayatı çok ciddiye aldıkça, daha çok üzülüyorsun. Daha çok kırılıyorsun, daha çok yoruluyorsun. Belki de her şeyi bu kadar önemsememek gerekiyor. Belki de bazen hiçbir şey yapmamak, her şeyi yapmaktan daha iyidir. Ben bunu geç fark ettim. Ama biri vardı, bana bu duyguları anlatan. Değerliydi. Onunla birlikte anladım bazı şeyleri. Mesela, insan kendi olamadığında yoruluyor en çok. Kendi gibi yaşamadığında, başkası olmaya çalıştığında eksiliyor. Ve bunu fark etmiyorsun bile. O yüzden en büyük mesele, kendin olmak aslında. Ne istediğini senden başka kim bilebilir? Anlatsan bile, kimse tam olarak anlayamaz seni. Sadece kendi gözlüklerinden bakarlar. Tavsiye verirler, konuşurlar, yön gösterirler. Ama karar senindir. O yüzden biri bir şey söyledi diye onu yapmak zorunda değilsin. Kendini duy. Ne hissediyorsun? Ne istiyorsun? Cevap orada. İnsanlar çok konuşur. Bazen bilmediği şeyler hakkında da… Ama sen neye inanıyorsan, onu yap. Ne istiyorsan, onun peşinden git. Çünkü bu senin hayatın. ...

Arkadaş

 Bazı insanlar hayatımıza öyle bir anda girer ki, ne olduğunu anlamadan bir parçamız olurlar. Hiç planlamazsınız, düşünmezsiniz, ama o tanışma anı sizi bir ömür bağlar. Belki de hayatın en güzel yanı budur: En kıymetlileriniz, hiç beklemediğiniz anda gelir. Benim için de öyle oldu. Bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar az, ama bir o kadar derin bağlarla bağlı olduğum insanlar var. Nerede, nasıl tanıştığımızı çoğu zaman hatırlamıyorum bile. Ama onların varlığı her şeyi farklı kılıyor. Bazen kavgalarımız olur, birbirimize kızarız. Hatta darılır, uzun süre konuşmayız. Ama bilirim ki, en zor anımda yanımda olacaklar. Çünkü bizim aramızdaki bağ öyle kolay kolay kopmaz. Biz sadece arkadaş değiliz, bir nevi birbirimizin aynasıyız. Hani derler ya, “Yan yana olmasak bile halimizi biliriz” diye, işte bu tam da bizi anlatıyor. Hepimizin duyguları ortak. Biri üzülse, hepimiz üzülürüz. Birimiz öfkelense, birlikte öfkeleniriz. Ama günün sonunda her şey geçer, yine aynı noktada buluşuruz. Arkada...

Bir Başlangıç Yaptım, Sonuna Kadar Benimle

"Başlangıç" deyince ne geliyor aklınıza? Sıfırdan başlamak… Yeni bir adım atmak… Belki de yeniden başlamak. Her başlangıcın sonunu önceden bilmeniz mümkün değil. Bazen bu yol hüzünle biter, bazen mutlulukla. Ama bazı anlar vardır ki, o mutluluğun hiç bitmemesini istersiniz. Neden mi? Çünkü evet, her şeyin bir sonu vardır. Ama "mutlu bir sonsuzluk" yaratmak, tamamen sizin elinizdedir. Mutlu ya da mutsuz bir son… Bu, sizin seçimlerinizle şekillenir. Zaman zaman şu sorularla karşılaşıyorum: “Sen mi seçtin bunu?” “Gerçekten sen mi yaptın?” Evet. Ben seçtim. Ben yaptım. Ve ne olursa olsun, arkasındayım. Çünkü bu, benim hayatım. Benim kararım. Kimseyi ilgilendirmez. Beni tanıyanlar iyi bilir; ben çokça tavsiye veririm. Ama kimseye hiçbir şeyi zorla yaptıramam. Dinlersiniz ya da dinlemezsiniz – bu tamamen size kalmış.  Hayat sizin, seçimler sizin. Karar da, sonuç da sizin olacak. Tavsiyemi alırsınız, değerlendirirsiniz. Ama sonra dönüp de "Senin yüzünden böyle o...